 |
|
Kupując książkę, uzyskujesz wgląd w unikalną praktykę artystyczną.
- Jeszcze nie rozpoznany Obraz wzajemnych relacji.
- 30 lat praktyki w dziedzinie dialogu, który niemal zawsze prowadził do porozumienia.
- 8 działów daje wgląd w sztukę obecną.
Dowiesz się o nowym kierunku w sztuce
1. Rewolucja, której nie było
Identyfikuje tło społeczne, a także artystyczne, w którym rozwijała się Gra. Uważam, że był to czas rewolucji jaka się nie odbyła, a była pożądana.
2. Gra w abstrakcję – Gra możliwości
Podstawowe i fundamentalne omówienia Gry w abstrakcję, jako sztuki dziejącej się w teraźniejszości. Rozdzielam chwilę powstawania Gry,
-
- jako sztukę bez medium, rozgrywającą się Tu i Teraz - sztukę wzajemnych relacji,
- jako sztukę drugich – gdy obraz Gry przedstawiamy szerszej publiczności.
Obejrzyj ten rozdział.
|
|
3. Tajemniczy obraz Gry
Zasadniczy rozdział, w którym omawiam emocjonalne traktowanie płaszczyzny obrazu a następnie płaszczyzny Gry. Wskazuję powiązanie płaszczyzn oraz naszych emocji z wynikłymi w Grze kompozycjami obrazów. Klasyfikuję je i grupuję w kompozycje statyczne oraz dynamiczne. Wykazuję od czego zależą kolejne kompozycje.
4. Kreator samoorganizującego się systemu
Opowieść o autorze publikacji i jednocześnie osobie prowadzącej – moderującej Grę. Zawiera wyznanie o przemianie jakiej osobiście doznał dzięki swej sztuce a także jakie są duchowe i emocjonalne korzenie jego twórczości.
5. Magiczna kompozycja dialogu
Jej tematem jest emergentna kompozycja obrazów Gry w abstrakcję. Ilustruję to analizą kompozycji oraz prezentuję 10 obrazów Gry wraz z określeniem ich kompozycji.
6. Oferta – obraz wzajemnych relacji
Zaproszenie partnera do Gry pojedynczej a także do serii czterech Gier – jest to elementarna seria zmiany kompozycji.
7. System – wspólnota – pre-kultura
W pierwszym zdaniu rozdziału piszę: Należy przyjąć, że rzeczywistość jest w nieustannej zmianie, relacji. Dalej pokazuje jak odkryty w Grze wewnętrzny obraz rzutuje swój cień na nasze postrzeganie. Jaką rolę w tym postrzeganiu oraz w Grze odkrywa kolor a jaką rozum. Okazuje się, że ten ostatni jest niezwykle chwiejnym i najbardziej niekomunikatywnym parametrem poznania. W oparciu o sugestię prof. Jadwigi Mizińskiej i jej stwierdzenie, że Gra w abstrakcję jest modelem współistnienia ludzi między sobą oraz człowieka ze światem. Formułuję graficzny model takich relacji. W konsekwencji dochodzę do wniosku, że istnieje „Przestrzeń sztuki” która postrzega rzeczywistość w swoisty i niedostępny dla innych sposób. Jej zaletą jest wejście wraz z drugim w teraźniejszość i Grę czyli w samoorganizujący się system. W ten sposób obraz wraca do Gry o wyrażanie prawdy.
8. Kolekcja obrazów
Pokazanie w postaci miniatur wszystkich kart katalogowych obrazów zawartych w kolekcji.
Słowniczek pojęć zawierający najważniejsze terminy.
Obejrzyj kilka losowych stron:
|
|
Sztuka obecna
Sztuka współczesna ma już wnuki z brodą a ciągle mówi o współczesności. sztukę obecną - trzeba być obecnym w sztuce a ona ma być obecna w nas. W codzienności, myśleniu, prognozowaniu.
Zyskujesz wgląd w uważną obecność, szerszą perspektywę. Poszerzenie percepcji poprzez obecność w naturalnych procesach, intuicyjnych i oczywistych. Niestety sprofanowanych przez bożą i naukową codzienność.
Odkryjesz jakie to proste rozwijać się i uczestniczyć w harmonii istnienia.
Dotychczas jedynie fizyka dysponowała eksperymentem, sprawdzającym prawidłowość założeń. Teraz wyprzedza ją sztuka, każde słowo w tej książce jest eksperymentalnie sprawdzone i potwierdzone, istnieniem jego obrazu
Abstrakt
|
Gra w abstrakcję jest sztuką przywracającą doniosłość obrazowi. Jest spojrzeniem w głąb pierwszej prawdy. Ona, nazywana też samoorganizacją, prezentuje jakąś formę albo kształt. W ten sposób obraz intuicyjnie przez wieki traktowany jako reprezentant prawdy, mówi nowym językiem. Otwiera nowe możliwości. Zapraszam do Gry o intuicyjnej organizacji. Dwaj partnerzy siedzą po dwóch stronach stołu i na płaszczyźnie obrazu, wykonują swe malarskie posunięcia. Ta Gra nie ma żadnych reguł, nie prowadzi też do czegoś takiego jak sukces czy porażka, a jednak zachodzi zjawisko Gry, zmagania. Oznacza to, że to my sami jesteśmy zasadą i regułą tej gry, a może nawet sam wszechświat, którego jesteśmy przecież nierozłączną częścią. Nie trzeba umieć malować, to sztuka pozostawiania śladu. Zostawiamy go wszędzie, ślad ust na szklance, stopy na piasku. Bezustannie zostawiamy ślady swojego istnienia. Dotychczas jedynie fizyka dysponowała sprawdzającym jej tezy eksperymentem. Być może sztuka obecna ją wyprzedza… Za każdym moim słowem stoi obraz, który je weryfikuje. W ten sposób weryfikuje, czy moje słowa to fantazje, czy bardziej niż fizyczny opis rzeczywistości. |
Regulamin sprzedaży książek elektronicznych e-booków